ΟΙ ΕΜΜΟΝΕΣ ΙΔΕΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΚΡΑΤΩΝ.

Για τους υγιείς έλληνες και τούρκους η «Μεγάλη Ιδέα» αποτελεί τελεσίδικο παρελθόν.  Για μερικούς όμως υδροκέφαλους έλληνες και τούρκους, παραμένει έμμονη ιδέα από διαφορετική οπτική γωνιά.  Και στην προσπάθεια να μας κατηγορήσουν ορισμένοι τούρκοι γίνονται οι ίδιοι μεγαλιϊδεάτες και παραδέχονται με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι είχαν και έχουν πάγιες βλέψεις στο Αιγαίο, δια μέσου της έννοιας του «ζωτικού χώρου».  Και τούτο παρά τις επιφανειακές εκκλήσεις για διάλογο και φιλία, που τους συμφέρουν καθ΄ ότι, το θέλουν ή όχι, η Ελλάδα είναι η πόρτα τους προς την Δύση.  Αλλά συμφέρει και εμάς η φιλία αυτή.  Αρκεί να γίνει κάτω από όρους εθνικής αξιοπρέπειας και προστασίας των καλώς εννοούμενων εθνικών και κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Ενδεικτικό της επεκτατικής σκέψης ορισμένων Τούρκων ιθυνόντων, ήταν μια έκδοση του τουρκικού επιτελείου στρατού που δημοσιεύτηκε το 1985 και αναδημοσιεύτηκε πάλι, από το Υπουργείο Πολιτισμού με θέμα «τουρκοελληνικές σχέσεις και μεγάλη ιδέα», λίγο πριν από το Νταβός.  Πρόκειται για μια επίσημη στρατηγική μελέτη που παραμένει πάντοτε επίκαιρη και πρέπει να την έχουμε πάντοτε υπ΄ όψιν μας, ανεξάρτητα από τις απαραίτητες φιλικές πρωτοβουλίες.  Γι΄ αυτό αναδημοσιεύουμε απόσπασμα, σε μετάφραση του συνεργάτη του Γ.Τ. Άγκυρας Επαμεινώνδα Κοσμά, όπως τα στείλαμε την περίοδο εκείνη στην Αθήνα για επισήμανση των δυσκολιών που υφίσταντο στην Τουρκία, με δεδομένο τον ρόλο των ενόπλων δυνάμεων στην πολιτική ζωή της γείτονας:

  • Τουρκοελληνικές σχέσεις και Μεγάλη Ιδέα.

          (Διεύθυνση Ιστορικών και Στρατηγικών Μελετών του Γενικού Επιτελείου)

               ….Από ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας και μετά, παρ΄ όλες τις καλές προθέσεις και πρωτοβουλίες της Τουρκίας, οι τουρκοελληνικές σχέσεις αποτελούν θέμα που θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία.  Η Ελλάδα, κράτος στο οποίο εστιάζονται οι επιθυμίες και βλέψεις για την Τουρκία και ιδιαίτερα οι πολιτικές δολοπλοκίες, υπήρξε και εξακολουθεί να είναι ένας γείτονας που προκαλεί ανησυχία..

            Οι Έλληνες από το 18ο αιώνα χρησιμοποίησαν κάθε μέσο για τη πραγμάτωση της μεγάλης ιδέας και αγωνίστηκαν με κάθε τρόπο για το σκοπό αυτό.  Έταξαν σαν στόχο του να αποστάσουν από την οθωμανική αυτοκρατορία που κατέρρεε τα μεγαλύτερα και πολυτιμότερα εδάφη και να μετατρέψουν το Αιγαίο σε μια ελληνική θάλασσα.  Με αυτό το τρόπο θα δημιουργούσαν τη Μεγάλη Ελλάδα, με το ένα πόδι στην Ασία και το άλλο στην Ευρώπη, αναβιώνοντας τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

               Μετά από το 1910, με την ανάληψη της εξουσίας από το Βενιζέλο, η Ελλάδα διπλασίασε τα εδάφη της με τους Βαλκανικούς πολέμους και απόκτησε το λιμάνι της Θεσσαλονίκης που εποφθαλμιούσε από καιρό…. Στο όραμα του Βενιζέλου υπήρχαν η Κωνσταντινούπολη και η Κύπρος.  Οι στατιστικές που πρόβαλλε είχαν γίνει από το Πατριαρχείο του Φαναριού το 1919.  Σε μακροσκελή επιστολή του προς τον Πρόεδρο Ουίλσον, την 27η Σεπτεμβρίου 1919, ο Βενιζέλος έγραφε ότι οι αριθμοί που χρησιμοποιεί για τον πληθυσμό της ανατολίας στηριζόντουσαν στις στατιστικές των επισήμων τουρκικών αρχών για τη Θράκη. 

 Σύμφωνα με τους ελληνικούς ισχυρισμούς, μεταξύ 1914-1918, 450 χιλ. Έλληνες είχαν δήθεν διωχθεί από τη Τουρκία, καταφεύγοντας προσωρινά στην Ελλάδα.  Εκατοντάδες άλλοι είχαν εξοριστεί από παραλιακές περιοχές στην κεντρική ανατολία και οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει εκεί.  Μοναδικός τρόπος για την επιστροφή στα σπίτια τους και στη γη τους, γι΄ αυτούς που σώθηκαν, ήταν η εξαφάνιση της οθωμανικής κυριαρχίας.

 

Ο Βενιζέλος έλεγε: «Η Ελλάδα θα γίνει τόσο μεγάλο και ισχυρό κράτος που δεν μπορούν να το διανοηθούν ούτε οι πλέον αισιόδοξοι από εμάς.  Θα πάρουμε όλη τη Θράκη και θα γίνουμε κύριοι – από κοινού μαζί με άλλα κράτη – της Κωνσταντινούπολης.  Ελπίζω ότι θα μας επιτραπεί να εισβάλουμε σε όλους τους νομούς που ζουν Έλληνες.  Αν και ακόμα δεν είμαι βέβαιος για τα Δωδεκάνησα και τη Κύπρο, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι η Ελλάδα θα γίνει μια χώρα που θα βρέχεται από τέσσερις θάλασσες και από το παράθυρό της θα βλέπει τη Μαύρη Θάλασσα».  Με υπόμνημά του στη Διάσκεψη Ειρήνη του Παρισιού, ο Βενιζέλος ζήτησε την παραχώρηση στην Ελλάδα των εδαφών που βρίσκονταν στα δυτικά της γραμμής που ξεκινούσε από τη Μεγίστη (Καστελόριζο) και έφθανε στη Πάνορμο» καθώς και τα θρακικά εδάφη που έμεναν δυτικά από τη προέκταση της παραπάνω γραμμής προς βορρά.

              

Ο Βενιζέλος δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτά τα αιτήματα και πρόβαλλε και ένα παράξενο αίτημα: «αν η Κωνσταντινούπολη υπαχθεί σε διεθνές καθεστώς, μπροστά στα οφθαλμοφανή δίκαια της Ελλάδας, θα πρέπει να της παραχωρηθεί ολόκληρη η Θράκη, συμπεριλαμβανομένης και της Κωνσταντινούπολης»………

               Σήμερα μόνο η Κύπρος περιμένει ακόμα λύση.  Οι ασύνετοι εχθροί που ερμηνεύουν λανθασμένα τη δίψα των Τούρκων για πολιτισμό και τη ταραχή τους που προέρχεται από την αγωνία για μεγαλύτερα άλματα, οι Έλληνες που καραδοκούν κάθε στιγμή, ρίχτηκαν στην περιπέτεια της Κύπρου, αποθρασυνόμενοι από την υποστήριξη των ξένων κρατών.  Την στιγμή που είπαν «είναι η κατάλληλη ώρα» επιτέθηκαν και έφαγαν το χαστούκι της Τουρκικής Δημοκρατίας, που τρέφει σεβασμό στην παγκόσμια ειρήνη, και ξύπνησαν από τα γλυκά τους όνειρα με τη γροθιά του ΜΕΧΜΕΤ ΤΣΙΚ (συμβολικό όνομα του Τούρκου στρατιώτη).  Σήμερα στη διασωθείσα περιοχή της Κύπρου κυματίζει η σημαία της ημισελήνου και οι εκεί ομοεθνείς μας αναπνέουν τον αέρα της ελευθερίας  που χρόνια νοσταλγούσαν.  Με την εγγύηση του Μεχμέτ Τσικ δεν πραγματοποιήθηκε η προσάρτηση της Κύπρου από την Ελλάδα, που προβλέπετο στο 8ο άρθρο της Μεγάλης Ιδέας της Φιλικής Εταιρείας……

 

               Σήμερα δεν υπάρχει κανείς που να μην γνωρίζει την ύπαρξη προβλήματος στα χωρικά ύδατα του Αιγαίου.  Το πρόβλημα αυτό είναι το σημαντικότερο από όλα τα προβλήματα και είναι το κλειδί των άλλων προβλημάτων.

 

               Τα χωρικά ύδατα είναι το ζωτικό περιβάλλον και η ακτίνα ασφάλειας μιας χώρας.  Είναι φυσικό κάθε χώρα να έχει δικαιώματα απόλυτης κυριαρχίας στα χωρικά της ύδατα.  Όταν γίνεται λόγος για βυθό, υφαλοκρηπίδα, θαλάσσια επιφάνεια και για εναέριο χώρο υπονοείται το εύρος των ζωτικών ορίων μέσα στα οποία μια χώρα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Όσο διευρύνεται ο χώρος αυτός τόσο διευρύνονται και τα κρατικά δικαιώματα.

 

               Κάθε αλλαγή στο Αιγαίο, αποτελεί ζωτικό και στρατηγικό πρόβλημα για την Τουρκία.  Αφορά άμεσα την ασφάλειά της.  Όταν η Τουρκία ενδιαφέρεται για τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο αρχίζουν πολιτικές αντιδράσεις με υποκίνηση των Ελλήνων και γίνεται προσπάθεια να καλυφθούν τα πραγματικά ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια της Τουρκίας. Έτσι τα τελευταία χρόνια οι έρευνες για πετρέλαιο στο Αιγαίο εμφανίζονται σαν ένα διεθνές πρόβλημα και γίνεται προσπάθεια να στραφεί η προσοχή της κοινής γνώμης προς την κατεύθυνση αυτή.  Εμάς όμως δεν θα πρέπει να μας απασχολούν τέτοιου είδους κινήσεις που σκοπεύουν να μας εξαπατήσουν και να μας παρασύρουν σε άλλες κατευθύνσεις.  Θα πρέπει να παραμένουμε αφοσιωμένοι στην στήριξη των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

 

               Η Τουρκία μόλις το 1964, 28 χρόνια μετά την Ελλάδα, επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο σε έξι μίλια.  Η πράξη αυτή συνέπεσε με την συμπλήρωση τριετίας από την χρονολογία που η Ελλάδα άρχισε να διαμαρτύρεται για τις σεισμολογικές έρευνες στο Αιγαίο (1961).  Σύμφωνα με το σημερινό καθεστώς, οι διεθνείς οδοί διέλευσης στο Αιγαίο μένουν έξω από τα χωρικά ύδατα και εφαρμόζεται το καθεστώς ανοικτής θάλασσας.  Η διέλευση που προσφέρεται στην Τουρκία για διέξοδο προς την ανοικτή θάλασσα, οριοθετείται από τα χωρικά ύδατα των ελληνικών νησιών, με εξαίρεση τις εκτάσεις που βρίσκονται στις δυτικές ακτές της Θράκης και της χερσονήσου Μπίγκα (Μυσία), την έξοδο του κόλπου της Σμύρνης καθώς και τη στενή λουρίδα στα ανοικτά του Κουσάντασι.  Με άλλα λόγια εκτός από τον περίγυρο των στενών των Δαρδανελίων και τις διόδους της Σμύρνης και του Κουσάντασι τα ελληνικά χωρικά ύδατα στη σημερινή τους έκταση των έξι ναυτικών μιλίων περικυκλώνουν τις ακτές της Τουρκίας στο Αιγαίο.  Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη.

 

               Άλλο ένα πρόβλημα είναι η έξοδος στη Μεσόγειο.  Σήμερα στο Αιγαίο χρησιμοποιείται σαν διεθνής οδός διέλευσης μεταξύ Τσανάκ Καλέ και Ανατολικής Μεσογείου, ένας στενός διάδρομος στα νότια της Χίου.  Ο διάδρομο αυτός ανοίγεται από τρία σημεία: α) μεταξύ Ρόδου-Καρπάθου, β) μεταξύ Καρπάθου-Κρήτης και γ) δυτικά της Κρήτης.  Δηλαδή για να πάει κανένας από Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη προς Μερσίνη και Ισκεντερούν (Αλεξανδρέττα) πρέπει να περάσει μόνο από αυτό το στενό διάδρομο.

 

               Και ενώ υφίσταται αυτή η απαράδεκτη κατάσταση σήμερα, αν τα ελληνικά χωρικά ύδατα επεκταθούν σε 12 μίλια, τότε η μετάβαση από τα τουρκικά λιμάνια και τα στενά, στα τουρκικά λιμάνια της Μεσογείου θα γίνεται με διέλευση από τα ελληνικά χωρικά ύδατα κάτω από ελληνικό έλεγχο.  Με το σημερινό καθεστώς 8,8% του Αιγαίου είναι τα τουρκικά χωρικά ύδατα, 35% τα ελληνικά και 56,2% ανοικτή θάλασσα.  Αν τα ελληνικά χωρικά ύδατα επεκταθούν σε δώδεκα μίλια θα καλύψουν το 64% του θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου και η ανοικτή θάλασσα θα περιορισθεί στο 26%.

 

               Όσο και αν τα ελληνικά νησιά που βρίσκονται κοντά στις ακτές της Μ. Ασίας παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με την συνθήκη της Λωζάνης, είχε τονισθεί τότε ότι στα νησιά αυτά θα επιτραπεί μόνο η εγκατάσταση δυνάμεων χωροφυλακής και αστυνομίας. Ο περιορισμός του εξοπλισμού μιας χώρας, περιοχών που βρίσκονται μέσα στην κυριαρχία της σημαίνει περιορισμό των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην συγκεκριμένη περιοχή.  Με άλλα λόγια υπάρχουν περιοριστικοί όροι που επιβλήθηκαν στην ελληνική κυριαρχία με γνώμονα την ασφάλεια της Τουρκίας.  Ο ισχυρισμός περί υφαλοκρηπίδα στα νησιά είναι ένα σημείο που πρέπει να αντιμετωπισθεί μέσα στα πλαίσια της αρχή αυτή.  Τα νησιά που εξοπλίζονται εδώ και χρόνια από την Ελλάδα έχουν σήμερα μετατραπεί σε στρατηγικά σημεία που προσφέρονται για επίθεση στην Τουρκία.

              

Είναι πολύ λυπηρό ότι, ενώ η Τουρκία είναι αυτή της οποίας τα δικαιώματα καταπατώνται στο Αιγαίο και θα έπρεπε να ακουσθεί η φωνή της γι΄ αυτό, ακούγεται μόνο η φωνή και ο τύπος της Ελλάδας…..

 

               Η Ελλάδα με τον ισχυρισμό της ότι ελέγχει στον εναέριο χώρο 10 μίλια προσπαθεί να περιορίσει τον διεθνή εναέριο χώρο ακόμη περισσότερο από την θαλάσσια περιοχή στο Αιγαίο.  Έτσι ενώ είναι μικρές οι δυνατότητες εκπαίδευσης και άσκησης των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, στις ήδη στενές θαλάσσιες περιοχές, η κατάσταση για τις αεροπορικές δυνάμεις είναι ακόμη πιο στενάχωρη και απαράδεκτη.  Η παράδοση του ελέγχου FIR Αιγαίου στην Ελλάδα το 1952 και σύμπτωση των ορίων του FIR με τα τουρκικά χωρικά ύδατα δημιούργησε μια προβληματική κατάσταση στο Αιγαίο.  Αλλά δυστυχώς, όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, η Τουρκία δεν έδειξε τότε πολύ ενδιαφέρον.  Και αν ακόμη υποθέσουμε ότι οι αρμόδιοι σκέφθηκαν τότε ότι ο έλεγχος των πτήσεων αφορούσε μόνο τα πολιτικά αεροσκάφη, η Ελλάδα χρησιμοποιεί την δικαιοδοσία της αυτή με απρέπεια και σε βάρος της Τουρκίας.  Ο έλεγχος των πτήσεων από την Ελλάδα δημιούργησε σοβαρά προβλήματα κατά την διάρκεια της ειρηνευτικής επιχείρησης στην Κύπρο αλλά και μετά απ΄ αυτήν.  Η Τουρκία δεν μπορούσε να ενημερωθεί επίσημα για τις κινήσεις αεροσκαφών πάνω από την Ελλάδα αλλά μόνο και εφόσον τα αεροσκάφη αυτά υπερίπταντο πάνω από τα τουρκικά χωρικά ύδατα.  Η τυχοδιωκτική ελληνική Κυβέρνηση που βρισκότανε στην εξουσία την εποχή εκείνη, μπορούσε να παρασύρει την Τουρκία σ΄ ένα πόλεμο που δεν τον ήθελε.

 

               Η Ελλάδα με την πολιτική που ακολουθεί προβάλλει πάντοτε αιτήματα και διεκδικήσεις ενώ χρησιμοποιεί ταυτόχρονα την τακτική να εμφανίζεται ότι αδικήθηκε ή ότι έτυχε άδικης συμπεριφοράς.  Τελευταία η τακτική αυτή της έχει εξασφαλίσει επιτυχία.  Έτσι το ότι η Ελλάδα επιχειρεί έρευνες για πετρέλαιο σε νερά που δεν της ανήκουν προκαλώντας ανοικτά την Τουρκία θα έπρεπε να αποτελεί (για την κοινή γνώμη) απόδειξη της ελληνικής τακτικής.

 

               Στην πραγματικότητα ξεκινώντας τη διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα και τα 12 μίλια, εμφανίζεται σαν αδικημένη και διεκδικήτρια νόμιμων αιτημάτων, ενώ στην πραγματικότητα οι υπολογισμοί της είναι πολλοί διαφορετικοί.  Η Ελλάδα δεν δίνει μάχη για να αποκτήσει νέα δικαιώματα αλλά αγωνίζεται να διατηρήσει τις άδικες παραχωρήσεις που της έγιναν, καθώς και τα συμφέροντά της.   Με την σημερινή κατάσταση, το Αιγαίο έχει αφεθεί στην ελληνική κυριαρχία με τρόπο άνισο για την Τουρκία.  Τα συμφέροντα της Τουρκίας δεν έχουν ληφθεί καθόλου υπόψη στην σημερινή κατάσταση που ταιριάζει απόλυτα με τα ελληνικά συμφέροντα.  Εξάλλου η Τουρκία πρόβαλλε την ανυπόφορη αυτή κατάσταση στο σχέδιο ROGERS…..

           

Εφόσον λοιπόν είναι γνωστή η πολιτική αυτή της Ελλάδας, να ζητάει πάντα περισσότερα και να εμφανίζεται στην συνέχεια αδικημένη με στόχο να συγκρατήσει τα σημερινά της δικαιώματα, αυτό που μπορεί να κάνει η Τουρκία είναι αντί να αμύνεται στο διπλωματικό επίπεδο, να ακολουθήσει μία πολύ αποφασιστική πολιτική, στο διπλωματικό πάλι επίπεδο, υποκινώντας τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης και την κοινή γνώμη. 

 

Η πολιτική που ακολουθούν οι Έλληνες απέναντι στους Τούρκους στηρίζονται στις ακόλουθες αρχές:

 

α)           Διαίρεση των Τούρκων με την υποκίνηση θρησκευτικών δογματικών και φυλετικών διακρίσεων και ζητημάτων.

β)           Μετατροπή της ισλαμικής θρησκείας σε πολιτικό ζήτημα.

γ)           Εξασθένηση της συνοχής του τουρκικού λαού με την δημιουργία εμφυλίων διαφορών.

 

               Η ανεξαρτησία της Ελλάδας,  η κατάσταση του Αιγαίου και των νησιών του πριν η Ελλάδα αποκτήσει την ανεξαρτησία της, οι τουρκοελληνικές σχέσεις, οι δραστηριότητες της Φιλικής Εταιρείας, οι αρχές της Μεγάλης Ιδέας, το ιστορικό παρελθόν της Δωδεκανήσου, της Κρήτης και της Κύπρου είναι ντοκουμέντα που φανερώνουν τους μελλοντικούς πόθους και στόχους της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία.  Η Ελλάδα έχει ρίξει πια το προσωπείο της.  Είναι πια αντιληπτό ότι στην πραγματικότητα η Ελλάδα καταπατάει τους όρους της συνθήκης της Λωζάνης. Όλα τα έθνη του κόσμου γνωρίζουν και βλέπουν ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να απομακρυνθεί από  τους στόχους της  για την πραγματοποίηση της Μεγάλης Ιδέας, όποιο κι αν είναι το τίμημα.  Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να βρίσκεται  πάντοτε σε ετοιμότητα.     Παρ΄ όλες τις καλές προθέσεις της τουρκικής κυβέρνησης και της κοινής γνώμης το ζήτημα του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας, με την μορφή διαφοράς μεταξύ δύο γειτονικών κρατών-μελών του ΝΑΤΟ έχει γίνει το θέμα της ημέρας.  Τον τελευταίο καιρό το Αιγαίο πέλαγος και  η υφαλοκρηπίδα του ζητούνται και αντιμετωπίζονται σαν θέματα που προκαλούν διεθνή ανησυχία και ανασφάλεια και παρ΄ όλες τις προσπάθειες που καταβάλλονται το θέμα οδηγεί σε κακή τροπή.  Η Ελλάδα τηρεί μια στάση που δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα στην Τουρκία.  Το ΝΑΤΟ και ο Ο.Η.Ε. προσπαθούν να βρουν μια λύση στην επιθετική στάση της Ελλάδας, δεν καταφέρνουν όμως ούτε να μαλακώσουν την ελληνική κυβέρνηση.

              

Το ελληνικό κράτος που θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια ειρήνη, που ασύστολα και απερίσκεπτα αποχωρεί από το ΝΑΤΟ και που, στηριζόμενο στην Αγγλία, προσφεύγει σε πολιτικές δολοπλοκίες μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού μπλοκ στην προσπάθειά του να πραγματοποιήσει τους πόθους του.

 

               Απέναντι στο κράτος αυτό που αρνείται ακόμα και τις συμφωνίες του Ο.Η.Ε. δεν είναι δυνατόν να διανοηθεί κανείς άλλη εγγύηση για την Τουρκία αλλά και για την παγκόσμια πολιτική ισορροπία, από την ενδυνάμωση της Τουρκίας για να απογοητεύσει και να συντρίψει τις ελληνικές ελπίδες.

 

               Αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλεια στην περιοχή ακόμα και αν, αισιόδοξα σκεπτόμενοι, δεχτούμε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι και ότι δεν υπάρχει κρισιμότητα στις σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας κλείνοντας τα μάτια στην πρόσφατη ένταση που πλησίασε την τουρκοελληνική ένοπλη αναμέτρηση.

 

Επειδή:

 

Σε περίπτωση επίθεσης ενός τρίτου κράτους εκτός ΝΑΤΟ στα Δωδεκάνησα, Σαμοθράκη, Μυτιλήνη, Χίο και Σάμο η υπεράσπιση των περιοχών αυτών από την Ελλάδα είναι δύσκολη ή ακόμα και αδύνατη. Οι ακόλουθες πραγματικότητες αποδεικνύουν ότι η ελληνική αντίσταση στα νησιά αυτά θα είναι πολύ αδύναμη σε περίπτωση πολέμου:

 

–             Τα νησιά αυτά βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα και είναι πολύ δύσκολη η υπεράσπισή τους επειδή είναι πολύ δύσκολη η μεταφορά δυνάμεων από τη μητρόπολη.  Εκτός αυτού τα  περισσότερα από τα νησιά αυτά είναι αποστρατικοποιημένα με βάση τη συνθήκη της Λωζάνης και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο θα πρέπει να παραμείνουν έτσι.  Η Ελλάδα όμως τα τελευταία χρόνια καταπατώντας τους διεθνείς κανόνες εξοπλίζει τα νησιά.  Η κατάσταση αυτή όμως δεν θα μπορέσει να συνεχιστεί.

 

–             Με μια επέμβαση κράτους εκτός ΝΑΤΟ στα νησιά που βρίσκονται κοντά στις τουρκικές ακτές.  Η κατάσταση που θα προκύψει κατά τη διάρκεια της επέμβασης ή και στη συνέχεια την κατοχή τους από την ξένη δύναμη μπορεί να έχει ζωτική σημασία για την Ελλάδα αλλά και μπορεί να μη δημιουργήσει κανένα κίνδυνο γι΄ αυτή.  Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι θα δημιουργήσει σοβαρά στρατηγικά και στρατιωτικά προβλήματα για την Τουρκία όσον αφορά την άμυνά της στην Ανατολία και την οικονομική της ανάπτυξη.

 

–             Επιπλέον το Αιγαίο πέλαγος μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων πολλών κρατών.  Στην περίπτωση αυτή η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη και την ισχύ να εξασφαλίσει την ειρήνη στο Αιγαίο.  Αυτό δεν συμφωνεί με τους αμυντικούς σκοπούς του ΝΑΤΟ που στοχεύουν την διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης.  Έτσι το ΝΑΤΟ τίθεται σε κίνδυνο.  Θα πρέπει λοιπόν το ΝΑΤΟ ν΄ ασχοληθεί σοβαρά και να δώσει την πρέπουσα σημασία στα δίκαια και τις προειδοποιήσεις της Τουρκίας, που είναι ο πιο έμπιστος σύμμαχος και που δεν είναι όπως η Ελλάδα σύμμαχος ανάξιος εμπιστοσύνης που αλλάζει κατεύθυνση και τακτική σύμφωνα με τα στενά συμφέροντά της.  Υπάρχει επιτακτική ανάγκη από άποψη ασφάλειας της Τουρκίας να δημιουργηθεί μία ζώνη ασφαλείας έξω από τα σημερινά σύνορά της που να περιλαμβάνει τα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονται πολύ κοντά της.  Για το σκοπό αυτό η Τουρκία πρέπει να εξασφαλιστεί από τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ακτές της στο Αιγαίο με την σημερινή κατάσταση και να ενδυναμωθεί από στρατηγική και τακτική άποψη.

 

            Υπάρχει εξάλλου και σχετικό παράδειγμα στο παρελθόν.  Όταν τα Δωδεκάνησα ανήκαν στους Ιταλούς και ο Μουσολίνι ακολουθούσε επιθετική πολιτική σε βάρος της Τουρκίας, είχαν κτισθεί στο Ρόδο και στη Λέρο τεράστιοι στρατώνες και στρατιωτικά νοσοκομεία με ισχυρές οχυρώσεις στα σημαντικότερα σημεία των νησιών. Η περικύκλωση της σημερινής Τουρκίας, που ο πληθυσμός της έφθασε τα 50.000.000 και που κατέχει ένα ισχυρό στρατό, στο νότο με την άλωση της Κύπρου και τον αποκλεισμό των θαλασσίων οδών προς Μεσόγειο και Αιγαίο σε περίπτωση παγκόσμιας σύρραξης, είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει δεκτό όχι μόνο από την Τουρκία αλλά και από οποιοδήποτε κράτος που θα ευρίσκετο στην κατάσταση αυτή.  Η αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής και η τοποθέτηση των τουρκικών δικαίων σε γερή βάση θα επιλύσει τα στρατηγικά προβλήματα του Αιγαίου, της Μεσογείου και γύρω από την Μεσόγειο και θα εξασφαλίσει την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη».

 

«Από το βιβλίο του Αριστείδη Καλογερόπουλου-Στρατη ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ, Εκδόσεις Λιβάνη»

Πλήρης στήριξη των Ευρωπαίων στην Αθήνα για τις τουρκικές προκλήσεις και το Τούρκο...

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, κατά τη διάρκεια του δείπνου των Ευρωπαίων ηγετών - στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Κορυφής - οι ενέργειες της Τουρκίας...

Μεγάλη νίκη του Μπόρις Τζόνσον στις βρετανικές εκλογές – ολοταχώς για Brexit Γηραιά Αλβιόνα

Μετά την καταμέτρηση των ψήφων στις 647 εκλογικές περιφέρειες από τις 650, οι Συντηρητικοί του Μπόρις Τζόνσον εξασφαλίζουν 362 έδρες στην Βουλή των Κοινοτήτων...

Ιστορική διακομματική συμφωνία στη Βουλή: με 288 “ναι” δικαίωμα ψήφου στους απόδημους Έλληνες

Η Ολομέλεια της Βουλής, επιδεικνύοντας μια σπάνια στη κοινοβουλευτική ιστορία συναίνεση, υπερψήφισε το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την διευκόλυνση άσκησης του εκλογικού δικαιώματος των...

Παρέμβαση της νέας προέδρου της Κομισιόν για τη μεγαλύτερη σύγχρονη απειλή: την κλιματική αλλαγή

Σε άρθρο της, το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Καθημερινή”, η νέα πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, επισημαίνει τους κινδύνους που διατρέχει ο...

Εκλογές στην Μεγάλη Βρετανία.

Σήμερα είναι η ημέρα για την Αγγλία που οι ψηγοφοροι- πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου αποφασίζουν τελεσίδικα την άμεση έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.Σημερινες εκτιμήσεις...

Συναiνεση στο Συμβούλιο Εξωτερικης Πολιτικης

Τα εθνικά συμφέροντα της χώρας αντιμετωπίστηκαν με σύμπνοια και ομόνοια κατά τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΣΕΠ, όπως παρατήρησε χαρακτηριστικά στις δηλώσεις...